sobota, 22 grudnia 2012
niedziela, 16 grudnia 2012
Apophthegmata
Bilety komunikacji miejskiej w Lublinie już wcześniej, przed niefortunną akcją przeciw chuligaństwu i homofobii wykorzystane były jako nośnik działań artystycznych. Uczyły lublinian, jak żyć. Na 3,7 mln biletów ZTM wydrukowano kilka z tzw. maksym delfickich, wiecznie aktualnych rad siedmiu mędrców starożytnej Grecji.
Prezentowany na biletach zestaw maksym jest wyborem z legendarnej listy sentencji (apophthegmata) siedmiu mędrców greckich, zawierającej sto czterdzieści siedem inskrypcji. Wedle antycznych przekazów sentencje były wyryte na kamiennej stelli, znajdującej się w świątyni Apollina w Delfach.
Rozpowszechnienie legendy o siedmiu mędrcach zawdzięczamy Platonowi, który w dialogu Protagoras wymienia siedem kanonicznych postaci: Talesa z Miletu, Pittakosa z Mitylen, Briasa z Priene, Solona z Aten, Kleobulosa z Lindos, Mizona z Chene, Chilona ze Sparty. Efektem legendarnego spotkania mędrców w Delfach miało być wspólne skomponowanie zbioru sentencji i uroczyste złożenie go w ofierze Apollinowi.
Poza relacją z okoliczności powstania legendarnego zbioru Platon zwraca uwagę na stylistyczną osobliwość sentencji, którą wywodzi z tradycji umysłowej Sparty: „zwroty zwięzłe, a pamiętne”, trafne niczym strzały z łuku zmierzające wprost do celu. Ich „lakońską zwięzłość (brachulogia tis Lakonike)” – a więc przysłowiową na wieki „lakoniczność” – zachwala Platon jako najwyższą formę filozoficznej i filologicznej mądrości.
Mylimy się jednak, traktując zbiór delfickich sentencji jako „lakoniczną” kwintesencję antycznej mądrości życiowej, adresowaną do śmiertelnika w postaci popularnego „kodeksu etycznego”, który często zestawiany bywa z chrześcijańskim „dekalogiem”. Sentencje stanowią wszak ofiarę złożoną bogu Apollinowi w jego sanktuarium. Są więc darem ludzkiej mądrości dla boga – logosową odpowiedzią śmiertelnika na nieśmiertelne słowo boga.
A trzeba pamiętać, że Apollin nie uchodził wśród Greków za boga przychylnego człowiekowi, a jego zagadkowe słowa – wypuszczane niczym, jak powiada Empedokles, „strzały szybkich myśli” – stanowiły nierzadko śmiertelne zagrożenie dla śmiertelnika. Czy sentencje siedmiu mędrców nie są zuchwałym wyzwaniem? Chmurą strzał szybkich myśli, wystrzeloną w stronę Olimpu? Niechby śmiertelny pokazał się bogu w sposób równie zagadkowy, jak Apollin ukazuje się człowiekowi? Śmiertelnik potrafi być zagadką dla nieśmiertelnych.
Do niedawna podstawowym źródłem, w którym maksymy się zachowały była lista w Antologii Stobaiosa, który przechował maksymy skopiowane z portyku przez filozofa Sosiadesa. Innym źródłem był odpis Klearchosa oraz jeszcze inny odpis, anonimowego autorstwa. W XX wieku odkryto starsze niż wykaz Stobaiosa, bo pochodzące z 3 stulecia p.n.e., inskrypcje zawierające nieco odmienny i obszerniejszy wykaz maksym (wykopaliska w Ai–Kahanum w Afganistanie – wersja baktryjska).
Poniżej sentencje w ich polskim i greckim brzmieniu:
Pierwszy blok grupujący siedem maksym dotyczy relacji z Bogami:
Czcij Bogów Θεους σεβου
Podążaj za Bogiem Επου θεω
Wybieraj co miłe Bogom Οσια κρινε
Odwróć myśl od grzechu Αμαρτανων μετανοει
Szanuj Hestię Εστιαν τιμα
Podziwiaj wyrocznie Χρησμους θαυμαζε
Niewysłowione skrywaj Αρρητον κρυπτε
Kolejna grupa maksym odnosi się do etyki w wąskim sensie, do relacji do samego siebie, o tym jak wytyczyć kierunek swego życia. Dzielę ją na dwie części — ogólną i szczegółową. Część pierwsza zawiera zatem maksymy odnoszące się w ogólny sposób do samego siebie:
Módl się o możliwe Ευχου δυνατα
Módl się o szczęście Ευχυχιαν ευχου
Szanuj siebie Σεαυτον αιδου
Czyń dobro sobie Σεαυτον ευ ποιει
Poznaj samego siebie Γνωθι σεαυτον
Bądź sobą Σαυτον ισθι
Żyj bez smutku Αλυπως βιου
Nie bądź niezadowolony z życia Τω βιω μη αχθου
Działaj bez żalu Πραττε αμετανοητως
Nic w nadmiarze Μηδεν αγαν
Chwal nadzieję Ελπιδα αινει
Zabiegaj o chwałę Δοξαν διωκε
Ciesz się dobrą sławą Ευφημος ιςθι
Wyrabiaj dobrą sławę Ευφημιαν ασκει
Nie porzucaj chwały Δοξαν μη λειπε
Walcz razem z chwałą Πονει μετ ευκλειας
Brzydź się Hańbą Ονειδος εχθαιρε
Broń się przed zniewagą Υβριν αμυνου
Czcij wstyd Αισχυνην σεβου
Rób, co powinieneś Ο μελλεις, δος
Strzeż uważnie Φυλακη προσεχε
Maksymy kolejne odpowiadają na pytania: Co zrobić, aby naprawdę na szacunek zasłużyć? Jakie cechy w sobie rozwijać?
Nie chlub się siłą Επι ρωμη μη καυχω
Chwal to co szlachetne Καλον ευ λεγε
Wychwalaj cnotę Επαινει αρετην
Ćwicz szlachetność Ευγενειαν ασκει
Czyń co sprawiedliwe Πραττε δικαια
Od szlachetnego zaczynaj Εξ ευγενων γεννα
Sprawdzaj charakter Ηθος δοκιμαζε
Gardź nieprawością Κακιαν μισει
Stroń od niegodziwości Κακιας απεχου
Kolejne maksymy odnoszą się do tego, co od nas nie zależy: szczęśliwego losu, ale i naturalnych kolei życia.
Znaj właściwy czas Καιρον γνωθι
Akceptuj czas Καιρον προσδεχου
Odpowiadaj w czas Αποκρινου εν καιρω
Rozpoznaj szczęście Τυχην νομιζε
Lub przypadki Τυχην στεργε
Nie wierz szczęściu Τυχη μη πιστευε
Działaj szybko Πραττε συντομως
Ryzykuj roztropnie Κινδυνευε φρονιμως
Przewiduj przyszłość Ορα το μελλον
Radź w czas Βουλευου χρονω
Gospodarz czasem Χρονου φειδου
Myśl jak śmiertelny Φρονει θνητα
Jako dziecko bądź stateczny Παις ων κοσμιος ισθι
Jako młodzieniec opanowany ηβων εγκρατης
W wieku średnim sprawiedliwym μεσος δικαιος
Jako starzec szczodry πρεσβυτης ευλογος
Akceptuj starość Γηρας προσδεχου
U końca bez smutku τελευτων αλυπος
Osiągnij kres bez lęku Περας επιτελει μη αποδειλιων
Kolejne maksymy stanowią wskazówki dotyczące relacji z innymi ludźmi:
Nie używaj przysiąg Ορκω μη χρω
Uciekaj od przysiąg Εγγυην φευγε
Nie składaj obietnic Επαγγελου μηδενι
Przemawiaj szczerze Απλως διαλεγου
Nie wynoś się nad nikogo Υφορω μηδενα
Teraz maksymy odnoszące się do konkretnych relacji. Przede wszystkim najbardziej podstawowej - rodziny:
Przynoś chwałę przodkom Προγονους στεφανου
Szanuj rodziców Γονεις αιδου
Staraj się zawrzeć małżeństwo Γαμειν μελλε
Panuj w małżeństwie Γαμους κρατει
Kieruj żoną Γυναικος αρχε
Wychowuj synów Υιους παιδευε
Kochaj kogo wychowujesz Ους τρεφεις αγαπα
Nie przeklinaj synów Υιοις μη καταρω
Kolejne maksymy mówią o przyjaciołach:
Kochaj przyjaźń Φιλιαν αγαπα
Strzeż przyjaźni Φιλιαν φυλαττε
Bądź życzliwy dla przyjaciół Φιλοις ευνοει
Bądź łaskawy dla przyjaciela Φιλω χαριζου
Pomagaj przyjaciołom Φιλοις βοηθει
Szanuj dobrodziejstwo Ευεργεςιας τιμα
Dziel się nieszczęściem Ατυχουντι συναχθου
Ostatnia już grupa maksym pomaga nam nabrać właściwego stosunku do dóbr materialnych. Najpierw zaskakuje pozytywny stosunek do bogactwa. Maksymy nakazują nam się bogacić, być zamożnym. Precyzują jednocześnie, w jaki sposób i po co:
Bogać się sprawiedliwie Πλουτει δικαιως
Gromadź własność uczciwie Δικαιως κτω
Bądź zamożny jako śmiertelnik Ευ πασχε ως θνητος
Nie wierz w bogactwo Πλουτω απιστει
Wypracuj własność Εργαζου κτητα
Nie porzucaj oszczędności Φειδομενος μη λειπε
Panuj nad wydatkami Δαπανων αρχου
Poluj na to co korzystne Το συμφερον θηρω
Strzeż swojego Ιδια φυλαττε
Używaj własności Χρω χρημασιν
Ciesz się tym, co posiadasz Κτωμενος ηδου
Dawaj ze swojego Εχων χαριζου
Niczego nie zazdrość Φθονει μηδενι
Stroń od cudzego Αλλοτριων απεχου
Oddawaj coś wziął Λαβων αποδος
Na Konfrontacjach Teatralnych kolektyw kilku.com proponował nową wizualną interpretację owych sentencji:
http://sentencje.konfrontacje.pl
Sentencje trafiły na drugą stronę biletów ZTM, by przypomnieć nam o tym, co w życiu ważne, za sprawą organizatorów festiwalu Konfrontacje Teatralne 2012 (13-20 października). Przysłowia nawiązywały do serii lubelskich wykładów filozofa Cezarego Wodzińskiego pt. "Jak żyć", który osobiście dokonał wyboru maksym. Inicjatorem próby wciśnięcia świata filozofii w zupełnie nowy obszar był reżyser i pomysłodawca konfrontacji Janusz Opryński.
Maksymy były w tym samym czasie umieszczone także na innych nośnikach w przestrzeni publicznej Lublina
Prezentowany na biletach zestaw maksym jest wyborem z legendarnej listy sentencji (apophthegmata) siedmiu mędrców greckich, zawierającej sto czterdzieści siedem inskrypcji. Wedle antycznych przekazów sentencje były wyryte na kamiennej stelli, znajdującej się w świątyni Apollina w Delfach.
Rozpowszechnienie legendy o siedmiu mędrcach zawdzięczamy Platonowi, który w dialogu Protagoras wymienia siedem kanonicznych postaci: Talesa z Miletu, Pittakosa z Mitylen, Briasa z Priene, Solona z Aten, Kleobulosa z Lindos, Mizona z Chene, Chilona ze Sparty. Efektem legendarnego spotkania mędrców w Delfach miało być wspólne skomponowanie zbioru sentencji i uroczyste złożenie go w ofierze Apollinowi.
Poza relacją z okoliczności powstania legendarnego zbioru Platon zwraca uwagę na stylistyczną osobliwość sentencji, którą wywodzi z tradycji umysłowej Sparty: „zwroty zwięzłe, a pamiętne”, trafne niczym strzały z łuku zmierzające wprost do celu. Ich „lakońską zwięzłość (brachulogia tis Lakonike)” – a więc przysłowiową na wieki „lakoniczność” – zachwala Platon jako najwyższą formę filozoficznej i filologicznej mądrości.
Mylimy się jednak, traktując zbiór delfickich sentencji jako „lakoniczną” kwintesencję antycznej mądrości życiowej, adresowaną do śmiertelnika w postaci popularnego „kodeksu etycznego”, który często zestawiany bywa z chrześcijańskim „dekalogiem”. Sentencje stanowią wszak ofiarę złożoną bogu Apollinowi w jego sanktuarium. Są więc darem ludzkiej mądrości dla boga – logosową odpowiedzią śmiertelnika na nieśmiertelne słowo boga.
A trzeba pamiętać, że Apollin nie uchodził wśród Greków za boga przychylnego człowiekowi, a jego zagadkowe słowa – wypuszczane niczym, jak powiada Empedokles, „strzały szybkich myśli” – stanowiły nierzadko śmiertelne zagrożenie dla śmiertelnika. Czy sentencje siedmiu mędrców nie są zuchwałym wyzwaniem? Chmurą strzał szybkich myśli, wystrzeloną w stronę Olimpu? Niechby śmiertelny pokazał się bogu w sposób równie zagadkowy, jak Apollin ukazuje się człowiekowi? Śmiertelnik potrafi być zagadką dla nieśmiertelnych.
Do niedawna podstawowym źródłem, w którym maksymy się zachowały była lista w Antologii Stobaiosa, który przechował maksymy skopiowane z portyku przez filozofa Sosiadesa. Innym źródłem był odpis Klearchosa oraz jeszcze inny odpis, anonimowego autorstwa. W XX wieku odkryto starsze niż wykaz Stobaiosa, bo pochodzące z 3 stulecia p.n.e., inskrypcje zawierające nieco odmienny i obszerniejszy wykaz maksym (wykopaliska w Ai–Kahanum w Afganistanie – wersja baktryjska).
Poniżej sentencje w ich polskim i greckim brzmieniu:
Pierwszy blok grupujący siedem maksym dotyczy relacji z Bogami:
Podążaj za Bogiem Επου θεω
Wybieraj co miłe Bogom Οσια κρινε
Odwróć myśl od grzechu Αμαρτανων μετανοει
Szanuj Hestię Εστιαν τιμα
Podziwiaj wyrocznie Χρησμους θαυμαζε
Niewysłowione skrywaj Αρρητον κρυπτε
Kolejna grupa maksym odnosi się do etyki w wąskim sensie, do relacji do samego siebie, o tym jak wytyczyć kierunek swego życia. Dzielę ją na dwie części — ogólną i szczegółową. Część pierwsza zawiera zatem maksymy odnoszące się w ogólny sposób do samego siebie:
Módl się o szczęście Ευχυχιαν ευχου
Szanuj siebie Σεαυτον αιδου
Czyń dobro sobie Σεαυτον ευ ποιει
Poznaj samego siebie Γνωθι σεαυτον
Bądź sobą Σαυτον ισθι
Żyj bez smutku Αλυπως βιου
Nie bądź niezadowolony z życia Τω βιω μη αχθου
Działaj bez żalu Πραττε αμετανοητως
Nic w nadmiarze Μηδεν αγαν
Chwal nadzieję Ελπιδα αινει
Zabiegaj o chwałę Δοξαν διωκε
Ciesz się dobrą sławą Ευφημος ιςθι
Wyrabiaj dobrą sławę Ευφημιαν ασκει
Nie porzucaj chwały Δοξαν μη λειπε
Walcz razem z chwałą Πονει μετ ευκλειας
Brzydź się Hańbą Ονειδος εχθαιρε
Broń się przed zniewagą Υβριν αμυνου
Czcij wstyd Αισχυνην σεβου
Rób, co powinieneś Ο μελλεις, δος
Strzeż uważnie Φυλακη προσεχε
Maksymy kolejne odpowiadają na pytania: Co zrobić, aby naprawdę na szacunek zasłużyć? Jakie cechy w sobie rozwijać?
Chwal to co szlachetne Καλον ευ λεγε
Wychwalaj cnotę Επαινει αρετην
Ćwicz szlachetność Ευγενειαν ασκει
Czyń co sprawiedliwe Πραττε δικαια
Od szlachetnego zaczynaj Εξ ευγενων γεννα
Sprawdzaj charakter Ηθος δοκιμαζε
Gardź nieprawością Κακιαν μισει
Stroń od niegodziwości Κακιας απεχου
Kolejne maksymy odnoszą się do tego, co od nas nie zależy: szczęśliwego losu, ale i naturalnych kolei życia.
Akceptuj czas Καιρον προσδεχου
Odpowiadaj w czas Αποκρινου εν καιρω
Rozpoznaj szczęście Τυχην νομιζε
Lub przypadki Τυχην στεργε
Nie wierz szczęściu Τυχη μη πιστευε
Działaj szybko Πραττε συντομως
Ryzykuj roztropnie Κινδυνευε φρονιμως
Przewiduj przyszłość Ορα το μελλον
Radź w czas Βουλευου χρονω
Gospodarz czasem Χρονου φειδου
Myśl jak śmiertelny Φρονει θνητα
Jako dziecko bądź stateczny Παις ων κοσμιος ισθι
Jako młodzieniec opanowany ηβων εγκρατης
W wieku średnim sprawiedliwym μεσος δικαιος
Jako starzec szczodry πρεσβυτης ευλογος
Akceptuj starość Γηρας προσδεχου
U końca bez smutku τελευτων αλυπος
Osiągnij kres bez lęku Περας επιτελει μη αποδειλιων
Kolejne maksymy stanowią wskazówki dotyczące relacji z innymi ludźmi:
Nie używaj przysiąg Ορκω μη χρω
Uciekaj od przysiąg Εγγυην φευγε
Nie składaj obietnic Επαγγελου μηδενι
Przemawiaj szczerze Απλως διαλεγου
Nie wynoś się nad nikogo Υφορω μηδενα
Teraz maksymy odnoszące się do konkretnych relacji. Przede wszystkim najbardziej podstawowej - rodziny:
Szanuj rodziców Γονεις αιδου
Staraj się zawrzeć małżeństwo Γαμειν μελλε
Panuj w małżeństwie Γαμους κρατει
Kieruj żoną Γυναικος αρχε
Wychowuj synów Υιους παιδευε
Kochaj kogo wychowujesz Ους τρεφεις αγαπα
Nie przeklinaj synów Υιοις μη καταρω
Kolejne maksymy mówią o przyjaciołach:
Strzeż przyjaźni Φιλιαν φυλαττε
Bądź życzliwy dla przyjaciół Φιλοις ευνοει
Bądź łaskawy dla przyjaciela Φιλω χαριζου
Pomagaj przyjaciołom Φιλοις βοηθει
Szanuj dobrodziejstwo Ευεργεςιας τιμα
Dziel się nieszczęściem Ατυχουντι συναχθου
Ostatnia już grupa maksym pomaga nam nabrać właściwego stosunku do dóbr materialnych. Najpierw zaskakuje pozytywny stosunek do bogactwa. Maksymy nakazują nam się bogacić, być zamożnym. Precyzują jednocześnie, w jaki sposób i po co:
Gromadź własność uczciwie Δικαιως κτω
Bądź zamożny jako śmiertelnik Ευ πασχε ως θνητος
Nie wierz w bogactwo Πλουτω απιστει
Wypracuj własność Εργαζου κτητα
Nie porzucaj oszczędności Φειδομενος μη λειπε
Panuj nad wydatkami Δαπανων αρχου
Poluj na to co korzystne Το συμφερον θηρω
Strzeż swojego Ιδια φυλαττε
Używaj własności Χρω χρημασιν
Ciesz się tym, co posiadasz Κτωμενος ηδου
Dawaj ze swojego Εχων χαριζου
Niczego nie zazdrość Φθονει μηδενι
Stroń od cudzego Αλλοτριων απεχου
Oddawaj coś wziął Λαβων αποδος
Na Konfrontacjach Teatralnych kolektyw kilku.com proponował nową wizualną interpretację owych sentencji:
http://sentencje.konfrontacje.pl
Sentencje trafiły na drugą stronę biletów ZTM, by przypomnieć nam o tym, co w życiu ważne, za sprawą organizatorów festiwalu Konfrontacje Teatralne 2012 (13-20 października). Przysłowia nawiązywały do serii lubelskich wykładów filozofa Cezarego Wodzińskiego pt. "Jak żyć", który osobiście dokonał wyboru maksym. Inicjatorem próby wciśnięcia świata filozofii w zupełnie nowy obszar był reżyser i pomysłodawca konfrontacji Janusz Opryński.
Maksymy były w tym samym czasie umieszczone także na innych nośnikach w przestrzeni publicznej Lublina
piątek, 23 listopada 2012
"Rewiry"
Komiksy, które właśnie zobaczyliście były częścią akcji „Lublin dla wszystkich” organizowanej przez Pracownię Sztuki Zaangażowanej Społecznie "Rewiry" w Centrum Kultury w Lublinie. Miały ozdabiać rewersy biletów komunikacji miejskiej w Lublinie. Zaprojektowano dwa rodzaje rysunków: jeden przedstawiał postać Żyda obejmującego się z dwoma osobami, bohaterem drugiego był czarnoskóry. Panowie przedstawieni byli w różnych sytuacjach w zetknięciu z kibicami lubelskiego klubu sportowego "Motor". Według autorów akcji jej celem było zwrócenie uwagi na istniejące w społeczeństwie animozje na tle religijnym, seksualnym i rasowym.
- Rysunki ukazują stan idealny. Zależy nam, by mówić o tym otwarcie – podkreśla Szymon Pietrasiewicz z Centrum Kultury – Jeśli ktoś obrazi się na tą akcję to znaczy, że jest problem, który należy rozwiązać. – W planach są kolejne dwie serie biletów: z Romem oraz z całującymi się kibicami – zapowiada
– Idąc przez miasto z aparatem możemy w 10 minut sfotografować kilkadziesiąt napisów „Motor”. Są na murach, ulicach, wszędzie. To pokazuje, że kibice są grupą obecną wśród nas, ale mają przypisany negatywny stereotyp. Chcemy go przełamać i pokazać ich jako zwykłych, otwartych ludzi – wyjaśnia Maciej Pałka, autor rysunków
Komiksy trafiły na 2,5 miliona biletów za 1,40 zł i za 2,80 zł. – Właśnie powinny trafiać do sprzedaży w kioskach. Taka ilość wystarcza zwykle na około trzy miesiące. Oprócz komiksów na biletach w mieście na podświetlanych nośnikach przy 14 przystankach pojawiły się też plakaty z hasłem „Lublin dla wszystkich”
Władze klubu Motor Lublin zaprotestowały przeciwko rysunkom. W oświadczeniu opublikowanym na stronie internetowej zarząd klubu napisał, że komiksy „są nieuprawnionym przejawem wciąż jeszcze obowiązujących stereotypów i półprawd, szkodzących wizerunkowi środowiska piłkarskiego, które m.in. dzięki takim nieudanym +artystycznym+ projektom kojarzone jest z rasizmem lub homofobią”.
„Klub Motor Lublin SA sprzeciwia się prostemu łączeniu kibiców z zachowaniami rasistowskimi i homofobicznymi, gdyż negatywne zjawiska związane z nietolerancją występują we wszystkich obszarach życia i wszystkich środowiskach społecznych w naszym kraju i na świecie, w związku z czym nie można przypisywać ich jedynie jednej grupie społecznej” - głosi oświadczenie.
Autorzy akcji tłumaczą, że komiksy zostały źle zinterpretowane.
Wydrukowanie ok. 2,5 mln sztuk biletów z komiksami akcji „Lublin dla wszystkich” kosztowało ZTM 16 tys. zł. Do bezpośredniej sprzedaży od połowy listopada trafiło ok. 12 tys. biletów. Część z nich udało się wycofać z kiosków. Wszystkie bilety z kontrowersyjnymi komiksami zostaną zniszczone.
czwartek, 15 listopada 2012
Bilety do...zjedzenia
Na zlecenie rosyjskiego Ministerstwa Transportu Art. Lebedev Studio zaprojektowało bilety inne niż wszystkie. Zostały upieczone bowiem specjalne ciasteczka w kształcie biletów. Skąd taki pomysł dizajnerów? Otóż powodem stworzenia tego niecodziennego wypieku był dosyć pospolity zabobon. Rosyjskie bilety posiadają z reguły sześciocyfrową numerację, a wśród pasażerów panuje pogląd, iż bilety, których pierwsze trzy numery po zsumowaniu z sobą, dają taką samą liczbę, jak ostatnie trzy - są szczęśliwymi biletami. Aby zatrzymać to szczęście przy sobie trzeba takowy bilet zjeść. By "ułatwić" to zadanie pasażerom wyprodukowano ciasteczka - bilety. Każdy ciasteczkowy bilet jest szczęśliwy. Są też ciekawostką kolekcjonerską. Smacznego!
poniedziałek, 12 listopada 2012
Nieznośna lekkość bytu
"Bilety są druczkami najbardziej ulotnymi z ulotnych." - pisze w "Kolekcjonerze Polskim" w roku 1989 Cezary W. Domański - "Niby-znaczki, erki, nalepki ekspresowe i lotnicze, nalepione na koperty - szczęśliwie przetrwają w szufladzie. Opakowania po różnych artykułach mogą być z kolei wykorzystane do innych celów, przez co tez zachowują się w domu dość długo. Natomiast mało efektowny bilet komunikacji miejskiej spoczywa w portfelu lub kieszeni jedynie dotąd dopóki nie zostanie skasowany. Po skasowaniu wędruje do kosza - na śmietnik."
Po co komu bilet?
Bilety z lat 70. XX w
Codziennie ściskamy w dłoni małe papierki nie bardzo zwracając uwagę na to jak one wyglądają.
I choć zdaje się nam, że nikt do wyglądu tego małego papierka nie przywiązuje wagi, ktoś druk na bilecie zaprojektował i wykonał. A informacje, które są ważne, powinny być łatwe do odczytania. Najważniejsze to: nazwa miasta oraz środka transportu, którego bilet dotyczy, miejsce przeznaczone do kontaktu z kasownikiem i kwota do zapłacenia.
By zapobiec fałszowaniu biletów, a tym samym zagwarantować wydawcy biletów wpływ finansów za przedsięwzięcie, którego one dotyczą, konieczne są zabezpieczenia umożliwiające sprawdzenie, czy bilet jest oryginalny (w pokazanych biletach najprostsze z możliwych - numery seryjne).
Subskrybuj:
Posty (Atom)


.jpg)








